Mondiale drivers om te delen

Sneller dan je denkt komen we in de buurt van een buitenomgeving waar we steeds beter offline sporen  kunnen traceren.

In een passage uit het boek The Circle wordt de volledige transparantie van een mogelijke toekomst besproken. Niet alleen werknemers van de the Circle (fictieve Google organisatie) kiezen voor volledige transparantie. Ook wereldleiders kiezen ervoor om elk moment uit hun leven te laten uitzenden. Een soort Truman show, maar dan een film waar de hoofdrolspeler wel bewust is van de camera’s.

Mondiale drivers om te delen

Zover is het nog niet maar wereldwijd laten we ons graag zien op social media. Een aantal jaren geleden heb ik onderzoek gedaan naar de verschillende drivers om via social media te delen, over verschillende landen. Allereerst was het opvallend dat het makkelijk kunnen terugvinden wat je gedeeld hebt 1 van de belangrijkste drivers was. Delen als praktische manier om te archiveren in een timeline dus.

Dit onderzoek liet na een correspondentie analyse opvallende verschillen zien per land:

Mexico en Brazilië delen vooral vanuit intrinsieke sociale behoeftes omdat ze relatief nauw verbonden voelen met hun vrienden en familie. Italië en Spanje doen ze dat ook min of meer vanuit die behoefte, maar delen ook om zichzelf te laten zien.

Dan wij nuchtere Nederlanders geven nog relatief vaak de voorkeur voor 1 -op- 1 communicatie (waarschijnlijk ook veroorzaakt door de kleine afstanden in ons kikkerlandje en onze kneuterige gezelligheid) samen met Duitsland en UK.

Rusland en Polen kiezen relatief vaak voor de 1- to- many approach. Gelijk hun filmpjes op Youtube zetten met een zo groot mogelijk potentieel bereik. Dus niet perse binnen hun persoonlijke vrienden- en familie kringen. Rusland was ook het enige land die humor niet als nummer 1 genre had staan om online te delen. Genres als politiek en actie, stonden in Rusland wat hoger op de lijst om te delen, in vergelijking met andere landen.

mh17

Bellingcat

Deze 1-to- many, meer macho online deelgedrag van de Russen, heeft Bellingcat op een mooi spoor gezet in het speurwerk naar de daders van de MH17 ramp.

Mede door het deelgedrag van de Russen, heeft Bellingcat achteraf het spoor kunnen traceren van de waarschijnlijke daders. Hoeveel moeite Poetin ook heeft gedaan om alle harde bewijsmateriaal onder gras te moffelen, de 1-to many macho approach van de Russen lijkt alles te achterhalen. Door monnikenwerk van Bellingcat zijn alle puzzelstukjes in elkaar gezet via streetview, publieke profielen, Youtube en natuurlijk Kohtakte (Russische Facebook). Er is een lijst ontstaan  van 20 verdachten, wat de bewijslast tegen de Russen zwaarder en zwaarder maakt.

Geen speurhonden, geen oproep via tv om camerabeelden te checken, nee dit is het mondiale recherchewerk 2.0.