Even better than the real thing

Goede voornemens 2016

Overal schermen, het blijft af en toe een gek gezicht hoe wij (ook in gezelschap) achter ons scherm gedoken zitten. Dan lijkt het alsof we opgesloten zitten in ons scherm; een gekke kracht die ons het scherm in drijft en ons wegdrijft van het moment zelf.

12243359_867058906724589_5832233456915239417_n10984241_867058890057924_8196752472404032136_n

 

In het openbaar, blijft onze screenverslaving nog wel wennen. Het geeft ook weleens irritatie. Zoals laatst bij een best wel intiem concert in een donkere zaal, bij iemand die foto’s  maakte met een flitser. Zo kunnen we allemaal wel voorbeelden noemen dat we de drang voelen om iemand terecht te roepen. Je kan het ook voor zijn, door tijdens een avondje uit, de telefoons midden op tafel te leggen. De eerste die dan toch de telefoon pakt, gaat een rondje halen. Misschien zijn er al een paar mensen om je heen die als goede voornemens hebben uitgesproken minder in de telefoon te kijken. Stapje voor stapje, van 4 uur afbouwen naar 2,5 uur. Dit vereist meer zelfdiscipline dan je denkt, als ik de 1e afkickverhalen mag horen. Ik persoonlijk denk dat wij als “sociale” menswezens machteloos staan tegenover de verleiding van het kleine scherm, tenzij er er een andere techniek opstaat…

Het scherm der schermen

Maar afgelopen weekend zag ik bijna iets bevrijdends. Het was tijdens een concert van U2. Een gigantisch scherm, het scherm der schermen, giga groot, midden in de zaal met het publiek erom heen. Het leek alsof Bono had gedacht, al die schermpjes op mij gericht elke keer, ik zal jullie laten zien hoe je een scherm moet gebruiken. Ik de King of Pop, ik ben de Koning der Schermen. Willen jullie niet in mijn ziel kijken? Kijken jullie met een digitaal oog naar mij, dan zal ik mij zelf ook van de digitale kant laten zien. Baas boven baas, even better than the real thing. Bono duikt ook zijn scherm in, maar dan letterlijk. En echt waar, de song “Even better than the real thing” kreeg een hele andere dimensie:

Het publiek was niet geïntimideerd en bleef opnames maken met de telefoon. Toch hoop ik dat deze prachtige scherm techniek, disruptive zal zijn. Een keer niet disruptive door iets kleiners. Nee disruptive door iets groters, dat alle kleine schermpjes wegvaagt. Gewoon weer lekker samen  gezellig gecentraliseerd kijken. We hoeven ons niet meer achter onze kleine schermpjes te verbergen, want Bono heeft de moeder der schermen op laten staan.